Nazwa gatunkowa
- Łacińska nazwa: Brachypelma boehmei
- Nazwa angielska (jeśli istnieje): Mexican fireleg tarantula
- Nazwa potoczna / używana w terrarystyce: ptasznik meksykański ognistonogi
- Królestwo: Animalia
- Typ: Arthropoda
- Gromada: Arachnida
- Rząd: Araneae
- Rodzina: Theraphosidae
- Rodzaj: Brachypelma
- Gatunek: boehmei
Rejon występowania
- Kraj / kontynent / region: Meksyk (głównie stan Guerrero)
- Siedliska naturalne: suche lasy, zarośla, tereny półpustynne, obrzeża łąk i niskich wzgórz
- Relacja z człowiekiem: coraz rzadszy w naturze, objęty ochroną CITES ze względu na nadmierny odłów do handlu
Warunki klimatyczne (średnie miesięczne)
(przybliżone dane dla regionu Guerrero, Meksyk)
| Miesiąc | Śr. temp. (°C) | Min. (°C) | Max. (°C) | Wilgotność (%) |
|---|---|---|---|---|
| Styczeń | 22 | 14 | 28 | 50–60 |
| Luty | 23 | 15 | 29 | 45–55 |
| Marzec | 25 | 17 | 31 | 40–50 |
| Kwiecień | 26 | 18 | 32 | 35–45 |
| Maj | 27 | 19 | 33 | 55–65 |
| Czerwiec | 26 | 20 | 32 | 65–75 |
| Lipiec | 25 | 20 | 31 | 70–80 |
| Sierpień | 25 | 20 | 31 | 75–85 |
| Wrzesień | 25 | 20 | 31 | 70–80 |
| Październik | 24 | 19 | 30 | 65–75 |
| Listopad | 23 | 18 | 29 | 60–70 |
| Grudzień | 22 | 16 | 28 | 55–65 |
Wygląd
- Rozmiar dorosłego osobnika: ciało 6–7 cm, rozpiętość odnóży do 15–16 cm
- Ubarwienie dorosłej samicy: karapaks ciemny z lekkim połyskiem, odnóża intensywnie pomarańczowe (gniazda) z czarnymi segmentami dystalnymi; odwłok czarny, gęsto owłosiony
- Wygląd dorosłego samca: podobne barwy, ciało smuklejsze, nogogłaszczki zakończone bulbusami
- Wygląd młodych (nimfy / juwenile): ciemniejsze, mniej kontrastowe; pomarańczowe ubarwienie nóg pojawia się z wiekiem
Biotop
- Rodzaj środowiska: naziemny
- Sposób życia: kopie własne nory lub wykorzystuje szczeliny pod kamieniami, korzeniami
- Zachowania naturalne: głównie nocne, bardzo ostrożny i skryty
Warunki hodowli
- Typ terrarium: naziemne
- Wymiary minimalne: 30 × 30 × 25 cm dla dorosłego osobnika
- Podłoże: torf kokosowy, ziemia ogrodowa, ewentualnie z dodatkiem piasku; minimum 10 cm grubości
- Temperatura: 24–27°C w dzień, do 20°C w nocy
- Wilgotność: umiarkowana, 60–70%
- Wentylacja: dobra, preferowana przekątna
- Wyposażenie: kryjówka, miska z wodą, opcjonalna roślinność
- Dieta: świerszcze, karaczany, drewnojady; młode co 4–5 dni, dorosłe co 10–14 dni
Długość życia
- Samica: do 20 lat
- Samiec: 3–4 lata po ostatniej wylince
Temperament
- Poziom agresji / reaktywności: niski, ale bardziej nerwowy niż inne Brachypelma
- Szybkość poruszania się: umiarkowana
- Zachowanie w obliczu zagrożenia: wycofanie, a przy dalszym stresie – intensywne wyczesywanie włosków parzących
Włoski parzące
- Obecność: tak
- Typ: III
- Stopień drażliwości: średni do wysokiego
- Reakcja skóry / oczu: świąd, pieczenie, zaczerwienienie, ryzyko zapalenia spojówek przy kontakcie z oczami
- Częstotliwość użycia: częsta – jeden z bardziej "wyczesujących" gatunków w rodzaju
Poziom trudności w hodowli
- Dla: początkujących i średniozaawansowanych
- Uzasadnienie: choć łatwy w utrzymaniu, wymaga ostrożności przy manipulacjach z uwagi na intensywne wyczesywanie włosków
Rozmnażanie
- Dojrzałość płciowa: samce po ok. 3–4 latach, samice 4–6 lat
- Łatwość rozmnażania: średnia
- Zachowanie przy dopuszczaniu: samice bywają agresywne – wymaga nadzoru
- Ryzyko zjedzenia samca: umiarkowane do wysokiego
- Liczba jaj w kokonie: 300–700
- Inkubacja: około 6–8 tygodni
- Zachowanie samicy: opiekuńcza, może agresywnie bronić kokonu
Ukąszenia
- Siła jadu: bardzo niska
- Objawy po ukąszeniu: ból i zaczerwienienie w miejscu ukłucia
- Czas trwania objawów: kilka godzin
- Reakcje alergiczne: bardzo rzadkie
- Częstość ukąszeń: ekstremalnie rzadka – preferuje inne formy obrony
Ciekawostki
- Uznawany za jeden z najpiękniej ubarwionych ptaszników na świecie
- Pomimo nerwowości, często trzymany jako pokazowy pająk ze względu na wygląd
- Jego ubarwienie jest naturalną barierą odstraszającą drapieżniki – przypomina toksyczne owady